به گزارش روابط عمومی مؤسسه تحقیقات علوم دامی کشور، علیرضا آقاشاهی در گفت و گو با خبرنگار ایرنا اظهار کرد: بخش قابل توجهی از پسماند کشاورزی و صنایع غذایی در صورت فرآوری مناسب، دارای ارزش تغذیهای قابل استفاده در جیره دام هستند و میتوانند بخشی از نیاز دام به نهادههای متعارف را تامین کنند و این بقایای با ارزش اگر در خوراک دام مورد استفاده قرار نگیرند می توانند آلودگی زیست محیطی و یا خطرآفرین برای محصول اصلی مانند پوسته سبز پسته باشند.
وی افزود: بقایای غلات، تفالههای حاصل از صنایع فرآوری محصولات کشاورزی، تفاله مالت، سبوس، کنجالهها و برخی محصولات جانبی صنایع غذایی بسته به ترکیب شیمیایی و شرایط تولید، قابلیت استفاده در تغذیه دام را دارند اما مصرف آنها باید بر اساس ارزش غذایی، میزان رطوبت، قابلیت هضم، وجود ترکیبات ضدتغذیهای و شرایط نگهداری انجام شود.
این پژوهشگر با اشاره به اهمیت فرآوری این منابع خاطرنشان کرد: یکی از مهمترین الزامات استفاده از ضایعات در جیره دام، ارزیابی دقیق کیفیت و سلامت آنها است و برخی محصولات جانبی ممکن است به دلیل رطوبت بالا، آلودگی قارچی، تولید سموم قارچی، شوری یا وجود ترکیبات نامطلوب، بدون فرآوری و کنترل کیفی مناسب برای مصرف دام مناسب نباشند و تعیین ترکیب مواد مغذی و محدودیت مصرف هر محصول پیش از ورود به جیره ضروری است.
آقاشاهی بیان کرد: برخی بقایا مثل پیت نیشکر به رغم اینکه ممکن است برای تغذیه ارزش چندانی نداشته باشد ولی در صنایع مختلف می تواند جایگاه خاصی داشته باشد و نباید سوزانده شود و موسسه تحقیقات علوم دامی تقریبا برای تمام پسماندهای کشاورزی برای تبدیل به خوراک در سطوح مختلفی دارای تجربیات،اطلاعات فنی و اجرایی منحصر به فردی می باشد.
وی گفت: جایگزینی بخشی از نهادههای معمول با محصولات جانبی باید به صورت علمی و متناسب با نیازهای تغذیهای دام انجام شود. میزان مصرف این منابع در جیره نیز باید با توجه به سن، مرحله تولید، وزن زنده و سطح تولید دام تعیین شود تا ضمن کاهش هزینه خوراک، عملکرد تولیدی و سلامت دام تحت تاثیر منفی قرار نگیرد.
آقاشاهی خاطرنشان کرد: توسعه دانش فنی فرآوری، خشککردن، نگهداری و مصرف صحیح محصولات جانبی میتواند زمینه استفاده اقتصادیتر از این منابع را فراهم کند و در شرایطی که خوراک سهم قابل توجهی از هزینههای تولید را به خود اختصاص میدهد، استفاده اصولی از منابع خوراکی بومی و کمهزینه میتواند نقش مهمی در مدیریت هزینه تولید و پایداری اقتصادی واحدهای دامپروری داشته باشد.